تماما مخصوص

یالوم همه چیز رو تحت ترس از مرگ دسته بندی می‌کنه. دوست داشتن و دوست داشته شدن رو هم. حالا که دیگه شبیه بیداری به وقت نه صبح ماه رمضانه. فرصت از دست رفته. اما ته دلم احساس میکنم چقدر در برابر مرگ رویین تن شدم.