از عادت گره زدن اتفاقات به بو، موسیقی و لمس خوشحالم. هدفون رو میذارم توی گوشم. میرم توی آرشیو ساوند کلاود و به سالهای قبل میرسم و یکبار دیگه تمام اون لحظات رو زندگی میکنم. هیچ وقت نمیفهمم چی میشه که یک لحظه ی خاص به یک محرک بیرونی گره میخوره. از تحریک شدن و بالا اومدن دوباره ی اون دقیقه ها اما، حالا بعد از زمان کافی میتونم لبخند بزنم و این چه قشنگه.
No comments:
Post a Comment