Tuesday, May 14, 2019

بنده ی دوستی ام. این رو کاش صد بار، هزار بار، هر روز و هر ساعت برای خودم تکرار کنم. من بنده ی دوستی ام. ای لعنت به تمام اون لحظاتی که با کسی از یک قله ی بلند عبور میکنی و دلت از شوق می تپه و درود و درود و درود بر اون لبخند حاصل از زیستن در امنیت ارتفاع امن.

No comments:

Post a Comment

چهارصد و پنج

جنگ یک باره مهاجرم کرد.‌ اتفاقی که این همه سال و روز نیفتاده بود، در ماه اول رخ داد.‌ به یکباره، چشم باز کردم و دیدم ریشه‌های قوی ایرانم ناپ...