این چند دیدار اخیر هر بار نگران تر، ترسیده تر و بی پناه تر به غارم برگشتم. نکنه که ادامهی زندگی همین باشه؟ نکنه که بزرگسالی یعنی همین؟ اصلا جای قشنگی برای بیتوته نیست.
پیام بدم و برات بگم که صبح، ویران بیدار شدم؟ که بعد از این همه روز و زمان و هفته و ماه و کوفت توی خوابم بودی و آن هم چه بودنی؟ برات بنویسم ...
No comments:
Post a Comment