توی رمان تلماسه، همون بار اول که پل و دوک به میون مردم بومی میرن، مردم از «سیرآب» بودن بدنشون تعجب میکنند. جنس پوستشون و بافت گوشت با آب کافی تغذیه شده.
دلم یه گپ کافی با یه آدم سیراب میخواد این وقتها. یه جادوهایی فقط بعد از نوشیدن کافی قابل درکند.
No comments:
Post a Comment