Thursday, November 4, 2021

نجات ‏دهنده ‏دیگر ‏آدرس ‏سرزمین ‏من ‏را ‏بلد ‏نیست.

یه روزهایی هست که فکر میکنم جانم به نگه داشتن اینجا دیگر نمیرسد. که وقتش رسیده اینجا را، که دیگر نه سبک خاصی دارد و نه حالت منحصر بفردی، بسپارم به دست باد. حیف خواهد شد. من تنها چیزی که همیشه‌ی سالهام با خودم حفظ کردم، همین بوده. وبلاگ نویس یک گوشه‌ی خلوت بودن.
فارغ از دنیا.

3 comments:

  1. نکن حاجی. ما از اینوریدر می‌خونیم خب.

    ReplyDelete
  2. کلمه‌ها، کلمه‌های عزیز، غرقۀ اندوه و اشک غسل تعمیدی دوباره می‌شوند

    ReplyDelete
  3. ما این گوشه خلوت و نویسنده‌ی فارغ از دنیاش رو دوست داریم.

    ReplyDelete

جزیره میداند

 پیام بدم و برات بگم که صبح، ویران بیدار شدم؟ که بعد از این همه روز و زمان و هفته و ماه و کوفت توی خوابم بودی و آن هم چه بودنی؟ برات بنویسم ...