Friday, August 21, 2020

.

هشت شب پیوسته. سه شب بیداری بیشتر از بیست و سه ساعت ناپیوسته. از کابوس‌های دائمی میشد به بیداری پناه برد. در برابر سختی بیداری و ناتوانی در خوابیدن فلجم. 
ناتوان.
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

بگریزم

 درد.

  • .
    با خساست تمام، چشم دوختم به آخرین قطره‌های توان‌ام. مراقب. منتظر. نگران.
  • هفتمین روز ماه نهم
    ماه و زهره را به طرب آرم
  • از خیال
    نود و سومین شب بعد از نبودن بچه، دختر یاد گرفته جای خواهر رفته‌اش بخوابه. عمیق‌ترین شکل سوگواری که در زندگیم شاهد بودم و خوندم رو توی این سه...