از تنش های بزرگ خبری نیست. از سرکشی ها و غم ها و دردهای بزرگ. از شادی هایی که با رخ دادنش زندگی زیر و رو شه. ثبات، خط آرامش بخش به بخش زندگی رو گرفته و گاهی گاهی گاهی وسوسه میشم که توی همین حال تا به همیشه بمونم. همین ایستگاه آروم بی سر و صدا و امن.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
شنبه عصر
بعد، در مورد مرگ حرف زدیم. در مورد اینکه وقتی کسی عاشق تو باشه و تو عاشقش باشی، همیشه نمیتونین جلوی چشم هم بمیرید. اوج عشق برای بدن اینه که ...
-
با خساست تمام، چشم دوختم به آخرین قطرههای توانام. مراقب. منتظر. نگران.
-
ماه و زهره را به طرب آرم
-
نود و سومین شب بعد از نبودن بچه، دختر یاد گرفته جای خواهر رفتهاش بخوابه. عمیقترین شکل سوگواری که در زندگیم شاهد بودم و خوندم رو توی این سه...
No comments:
Post a Comment