Thursday, June 19, 2025

روز ششم

وسط حرف زدن حضوری با آدمها یکهو جیغ میزنم که زلزله. طرف باید بهم اثبات کنه همه چیز امن و سر جلسه. یکهو کل بدنم شروع به لرزیدن می‌کنه. وقتی تنها هستم خیلی کمتر پیش میاد. میفهمم توان وجودم تموم شده. جهان اما برای ما توقف نمیکنه.
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

بگریزم

 درد.

  • .
    با خساست تمام، چشم دوختم به آخرین قطره‌های توان‌ام. مراقب. منتظر. نگران.
  • هفتمین روز ماه نهم
    ماه و زهره را به طرب آرم
  • از خیال
    نود و سومین شب بعد از نبودن بچه، دختر یاد گرفته جای خواهر رفته‌اش بخوابه. عمیق‌ترین شکل سوگواری که در زندگیم شاهد بودم و خوندم رو توی این سه...