این همه سال و این همه مسیر اومدم که به این شب برسم؟ پس میارزید.
Sunday, June 21, 2026
.
نشستم و به هلال ماه زل زدم که بخش به بخش پایین میرفت. آسمون پر ستاره بود. اون همه ستاره رو توی کدوم شب دیده بودم؟ وقتی سرم رو بالا میبردم و زل میزدم به تصویر آشنای بالای سرم؟ سی سال شاید گذشته. وسط شهر خیلی بزرگ، با یکی از بدترین آلودگیهای نوری ممکن، دقیقا زیر تیر چراغ برق، با هلال ماه شب پنجم ششم، باز ستارهها رو میشد دید.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
سلام بر صبح
حرکت از ترکیب دو چیز میاد. یک، حرکت نخواهد داشت. میانه ی اقیانوس، آب ثابته انگار. میانه ی هوا هم همین. همه چیز وقتی به حرکت می افته که دو چ...
-
برخیز.
-
جنگ یک باره مهاجرم کرد. اتفاقی که این همه سال و روز نیفتاده بود، در ماه اول رخ داد. به یکباره، چشم باز کردم و دیدم ریشههای قوی ایرانم ناپ...
-
درد.
No comments:
Post a Comment