Saturday, March 12, 2022

میثاق

بعد از سالها احساس میکنم هر چیزی رو - به جز دخترهام - میتونم رها کنم. هر رویایی. هر خواسته‌ای. هر تمنایی. سالها بود که اینطور درگیر عدم وصل به آدمها نبودم. به چیزها نبودم. 
گزگز زیر پوستم شگفت انگیزه.
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

بگریزم

 درد.

  • .
    با خساست تمام، چشم دوختم به آخرین قطره‌های توان‌ام. مراقب. منتظر. نگران.
  • هفتمین روز ماه نهم
    ماه و زهره را به طرب آرم
  • از خیال
    نود و سومین شب بعد از نبودن بچه، دختر یاد گرفته جای خواهر رفته‌اش بخوابه. عمیق‌ترین شکل سوگواری که در زندگیم شاهد بودم و خوندم رو توی این سه...