این آسمان مه گرفته، این سرما، این نقطه ی اکنون، کاش همان بذر امکان باشد. بذر به سوی آرامش. به سوی پایداری.
رویا میبینم که بهم سرک میکشی و در بیداری برات مینویسم توی خوابم چکار میکنی مرد؟
No comments:
Post a Comment